Badaude giza historian zehar harrotasuna eta egoa urrunegi joan diren garai batzuk. Beharrezkoa da kontrako jendea izatea. Statu quo-a baztertzea ez da matxinada. Ez da izaera bortitza. Erreforma bat da. Kurbaren aurretik helburu duen trantsizioa, hari jarraitzearen aldean.

 

Erakusketa honekin erabaki asko hartu ditut. Horietako bat, kontzeptua gorpuzten dutenen identifikazio-ezaugarri nagusienean zentratuz. Foku horren barruan, argia dago. Egiazko forman, kolore ezberdinetako sorta bat. Kolorearen pertzepzioa begietan islatzen ez den kolorearen menpe dago guztiz.

 

Sortzaileak aukeratzen dituen koloreek zerikusi handia dute zure begiak hautematen duen edertasunaren irudia margotzearekin. Koloreen mailak ere mundu honetako Crazy House-tik bizirauteko jantzi behar ditugun aurpegi desberdinak erakusten dituzte, The Prisoners of the Slaving Wars-en kontinente arteko ondorengoekin: esklaboak Mendebaldeko eta Erdialdeko Afrikako Esklaboen Merkataritza Transatlantikoan. Gorria, berdea eta horia aukeratu nuen ezezagunaren iluntasunetik ateratzeko. Gorria aldaketarako grina adierazten duena. Berdea aldaketarako beharrezkoa den dirua ordezkatzen duena. Borrokan jarraitzeko behar den energia adierazten duen horia. Afrikako diasporan ere irudikaturiko koloreen collage bat, statu quo-a baztertzearen azken irudikapena. Zehatzago esanda, rastafarianismoak defendatutako koloreen collage bat, status quo-a baztertzearen kontzeptutik jaiotako erlijioa.

- Branden J Johnson